طبق تحقیقات انجام شده در دانشگاه تگزاس با بزرگ شدن شکم و افزایش نسبت دور کمر به دور باسن بروز نشانه‌های بیماری قلبی- عروقی شدت می یابد. این امر تایید کننده مطالعات پیشین است که نشان دادند چاقی شکمی و نه چاقی عمومی بدن، یکی ازعوامل خطرساز در بروز بیماری های قلبی است.

همچنین بررسی ۲۷۴۴ نفر نشان داد که اندازه دور کمر۸۱ سانتی متر برای زنان و ۹۴ سانتی متر برای مردان صرفنظر از قد بیانگر افزایش جدی خطر بروز بیماری های گوناگون به ویژه بیماری های قلبی- عروقی است. نتایج مطالعه اخیر حاکی از این بود که سخت و سفت شدن رگ ها (تصلب شرایین) که با بروز بیماری های قلبی- عروقی ارتباط دارد در افرادی که شکم بزرگ دارند، بیشتر دیده می شود.

((نکته مهم این بود که محققان دریافتند حتی اگر وزن بدن در محدوده طبیعی باقی بماند، افزایش دور کمرخطر صدمه به شریان ها را افزایش می‌دهد. در ضمن احتمال رسوب کلسیم در افرادی که نسبت دور کمر آنها به دور باسن شان بیشتر است، دو برابر کسانی است که این نسبت در آنها کمتر است.))